تفاوت SSD و HDD چیست؟

 آیا شما دوست دارید برای کامپیوتر خود یک حافطه ی ارزان و باظرفیت کافی و سریع و امن داشته باشید؟

در این مقاله به شما تفاوت ها و شیوه ی انتخاب بین (HDD)هاردها سنتی و (SSD) داریو های حالت جامد در کامپیوتر هاتان توضیح داده می شود ولی در نهایت

انتخاب با شماست

تا همین اواخر، خریداران کامپیوترهای شخصی انتخاب های  زیادی در خصوص نوع ذخیره سازی خود در لپ تاپ و کامپیوتر شخصی نداشتند.

ز در گذشته اگر یک لپ تاپ اولترا بوک خریداری کرده بودید، احتمالا درایو حالت جامد(SSD) به عنوان درایو اصلی (درایو C: در ویندوز، مکینتاش در مک) می بود. در صورتی که در مابقیه دسکتاپ ها یا لپ تاپ ها به پیش فرض{از کارخانه) دارای دیسک سخت (HDD) بود.

. در حال حاضر، بسیاری از سیستم ها با درایو HDD یا SSD، یا در بعضی موارد هر دو، پیکربندی می شوند. اما چطور می شود انتخاب کرد؟ ما تفاوت های بین SSDs و HDDs (و یا هارد دیسک ها) را توضیح می دهیم و مزایا و معایب هر دو را می گوییم تا به شما در تصمیم گیری کمک کنیم.

 

معرفی HDD و SSD:

هارد دیسک گردان سنتی ذخیره سازی غیرفرار پایه در کامپیوتر است. در واقع اطلاعاتی که بر روی آن قرار دارد با خاموش کردن سیستم از بین نمی رود؛ مانند داده های ذخیره شده در RAM. هارد دیسک اساسا یک صفحه فلزی با پوشش مغناطیسی است که اطلاعات شما را ذخیره می کند؛ این اطلاعات می تواند گزارش آب و هوا از قرن گذشته، کپی کیفیت بالای جنگ ستارگان، یا مجموعه موسیقی دیجیتال باشد. هنگامی که صفحه در حال چرخش است، سر خواندن و نوشتن در بازوی مکانیکی به اطلاعات دست پیدا می کند.
SSD حافظه حالت جامد :
این تراشه های حافظه فلش دارای انواع مختلفی است که در درایوهای USB استفاده می شوند و معمولا سریع تر و قابل اطمینان هستند SSD ها در نتیجه گران تر از درایوهای  USB از همان ظرفیت هستند.
توجه: ما در ابتدا در مورد درایو های داخلی صحبت می کنیم، اما تقریبا همه چیز در مورد دیسک های سخت خارجی نیز کاربرد دارد. درایوهای خارجی در هر دو شکل دسکتاپ و پرتابل فشرده وجود دارد و SSD ها به تدریج تبدیل به یک بخش بزرگتر بازار خارجی تبدیل می شوند.
تاریخچه HDD ها و SSD ها  کاری که هارد دیسک انجام می دهد را به طور موثر انجام می دهد، اما داده ها در تراشه های حافظه متصل فلش ذخیره می شوند و حتی زمانی که هیچ قدرتی وجود ندارد، داده ها حفظ می شوند
تراشه ها می توانند به صورت دائمی بر روی مادربرد سیستم (مانند بعضی از لپ تاپ های کوچک و اولترا پرتابل)، کارت (PCI Express (PCIe(در برخی از ایستگاه های کاری بالا و سیستم های مصرف کننده لبه بالایی) یا در جعبه ای که اندازه، شکل و سیم آن برای درایو لپ تاپ یا هارد دیسک دسکتاپ (که در همه موارد دیگر رایج است) مناسب است، نصب شوند.
تکنولوژی دیسک سخت نسبتا باستانی است (به لحاظ تاریخ کامپیوتر). تصاویر مشهوری از هارد دیسک IBM 350 RAMAC از سال 1956 وجود دارد که از 50 عدد صفحه با عرض 24 اینچ برای نگه داری 3.75 مگابایت فضای ذخیره سازی استفاده می کنند. البته این عدد امروزه حجم فایل MP3 128Kbps است که در فضای فیزیکی می تواند دو یخچال تجاری را نگه دارد. RAMAC 350 فقط به استفاده های دولتی و صنعتی محدود شد و تا سال 1969 منسوخ شد. پیشرفت فوق العاده ای نیست؟ فورمت سخت افزاری کامپیوتر در اوایل دهه 1980 با 5.25 اینچ استاندارد شد که به زودی بعد از آن دسکتاپ 3.5 اینچ و صفحه کلید 2.5 اینچی به بازار عرضه شد. رابط کابل داخلی در طول سال ها از سریال به IDE (که در حال حاضر اغلب به نام ATA موازی یا PATA معروف است) به SCSI به سریال (SATA) تغییر کرده است، اما همه کاری مشابه انجام می دهند: اتصال هارد دیسک به مادربرد کامپیوتر، بنابراین داده ها پردازش می شوند. امروزه درایوهای 2.5 و 3.5 اینچی عمدتا از رابط SATA استفاده می کنند (حداقل در اکثر رایانه های شخصی و مکینتاش)، هر چند برخی از SSD های با سرعت بالا از رابط سریعتر PCIe استفاده می کنند. ظرفیت ها از چند مگابایت تا چند ترابایت افزایش یافته است؛ بیش از یک میلیون برابر افزایش یافته است. هارد دیسک های فعلی 3.5 اینچی ظرفیت بالایی مانند 10TB داشته و دارای درایوهای 2.5 اینچی با ظرفیت 4 ترابایت می باشند.
SSD تاریخچه بسیار کوتاهتری دارد. از ابتدای محاسبات شخصی، علاقه به ذخیره سازی اطلاعات با فن آوری هایی مانند فلاش حافظه حباب وجود داشت.
حافظه فلش فعلی، فرمت منطقی یک ایده است، زیرا نیاز به قدرت ثابت برای حفظ اطلاعات ذخیره شده روی آن نیست. اولین درایوهای اصلی که ما به عنوان SSD ها می شناسیم در دوران افزایش نت بوک ها در اواخر دهه 2000 معرفی شد. در سال 2007، OLPC XO-1 از SSD 1GB و سری های Asus Eee PC 700 از 2GB SSD به عنوان ذخیره سازی اولیه استفاده کردند.
همانطور که نوت بوک ها و دیگر لپ تاپ های اولترا پرتابل بیشتر در دسترس قرار گرفتند، قابلیت های SSD افزایش یافته و در نهایت بر روی فاکتور فرم نوت بوک 2.5 اینچی استاندارد شد. به این ترتیب، می توانید دیسک 2.5 اینچ را از لپ تاپ یا دسکتاپ خود بیرون بکشید و آن را به سادگی با SSD جایگزین کنید. دیگر فاکتورها نیز مانند کارت mSATA Mini PCIe SSD ، M.2 SSD در انواع SATA و PCIe و ذخیره سازی فلش حالت جامد DIMM مانند در Apple MacBook Air و MacBook Pro ظاهر شد، اما امروزه بسیاری از SSD ها از فاکتور 2.5 اینچ استفاده می کنند. ظرفیت 2.5 اینچی SSD در حال حاضر 4TB است، اما نسخه ی 60TB برای دستگاههای سازمانی مانند سرورها توسط Seagate در سال 2016 عرضه شد.

مزایا و معایب

هر دو (SSD و HDD ها) کاری مشابه انجام می دهند: آنها سیستم شما را بوت می کنند و برنامه ها و فایل های شخصی شما را ذخیره می کنند. اما هر نوع ذخیره سازی مجموعه ای از ویژگی های منحصر به فرد خود را دارد.

تفاوت آنها چیست و چرا باید یکی را به دیگری ترجیح دهید؟

قیمت:

SSD ها نسبت به دیسک های سخت به لحاظ دلار در هر گیگابایت گران تر هستند. قیمت یک هارد دیسک داخلی 2.5 اینچی 1TB بین 40 تا 50 دلار می باشد، اما با توجه به این متن، یک SSD با همان ظرفیت و فرم از 250 دلار شروع می شود. یعنی 4 تا 5 سنت به ازای هر گیگابایت برای هارد دیسک و 25 سنت به ازای هر گیگابایت برای SSD. از آنجا که دیسک سخت از تکنولوژی قدیمی تر استفاده می کند، در آینده نزدیک قیمت آن کمتر خواهد بود. این هزینه اضافی برای SSD باعث می شود قیمت سیستم شما افزایش یابد.

ظرفیت حداکثر و رایج:

اگر چه بخش های SSD مبتنی بر مصرف کننده ظرفیتی برابر با 4TB دارند اما هنوز هم نادر و گران است. به احتمال زیاد واحدهای 500 گیگابایت تا 1TB را به عنوان درایوهای اصلی در سیستم ها یافت می کنید. در حالی که 500 گیگابایت در سال 2017 به عنوان سخت افزاری “پایه” درنظر گرفته می شود، نگرانی های قیمت گذاری می تواند آن را به 128 گیگابایت برای سیستم های مبتنی بر SSD با قیمت پایین کاهش دهد. کاربران چند رسانه ای درایوهای با ظرفیت بالاتر (1TB تا 4TB) نسبت به معمولی در سیستم های با کیفیت بالا نیاز دارند. اساسا، هر چقدر ظرفیت ذخیره سازی بیشتر باشد، اطلاعات بیشتری می توانید بر روی رایانه خود نگه دارید. ذخیره سازی مبتنی بر Cloud (اینترنت) برای فایل های خانگی که قصد دارید با موبایل، تبلت و کامپیوتر شخصی به اشتراک بگذارید، مناسب است، اما ذخیره سازی محلی ارزان تر است و فقط باید آن را یک بار خریداری کنید.

سرعت:

این جایی است که SSD ها خود را بیشتر نشان می دهند. یک PC مجهز به SSD در کمتر از یک دقیقه و اغلب در عرض چند ثانیه بوت می کند. یک هارد دیسک نیاز به زمان برای سرعت بخشیدن به مشخصات عملیاتی دارد و در طول استفاده عادی از SSD سرعت کمتری دارد. یک رایانه یا Mac با SSD سریعتر بوت می کند، سریع تر راه اندازی می شود و برنامه ها را سریعتر انجام داده و انتقال میدهد. فرقی نمی کند از رایانه برای سرگرمی، مدرسه یا کسب و کار استفاده می کنید، سرعت اضافی ممکن است تفاوت بین اتمام زمان و شکست باشد.
تقسیم بندی: با توجه به سطوح ضبط چرخشی، دیسک های سخت با فایل های بزرگتر که در بلوک های مجاور قرار می گیرد بهتر کار می کنند. به این ترتیب، بازوی دیسک می تواند خواندنش را در یک حرکت مداوم آغاز کند و پایان دهد. هنگامی که هارد دیسک ها شروع به پر کردن می کنند، فایل های بزرگ می توانند در اطراف دیسک توزیع شوند، و باعث می شود درایو تقسیم بندی شود. هنگامی که الگوریتم های خواندن و نوشتن به نقطه ای برسند که اثر به حداقل برسد، دیسک های سخت هنوز هم می توانند تقسیم شوند. با این حال، SSD ها نمی توانند زیرا عدم وجود بازوی فیزیکی خواندن به این معنا است که داده ها می توانند در هر نقطه ذخیره شوند. بنابراین، SSD ها از لحاظ ذاتی سریع تر هستند.
طول عمر: یک SSD اجزای متحرک ندارد، بنابراین در صورت افتادن کیف لپ تاپ یا شکستن سیستم در اثر زلزله در هنگام کار، اطلاعات شما از بین نمی روند. اکثر هارد دیسک ها وقتی سیستم خاموش است، سر خواندن و نوشتن را متوقف می کنند، اما وقتی در حال کار هستند، بر روی دیسک درایو در فاصله چند نانومتر حرکت می کنند. علاوه بر این، حتی ترمز دستی نیز محدودیت دارد. اگر شما در مورد تجهیزات خود خشن هستید، یک SSD توصیه می شود.

در دسترس بودن:

دیسک های سخت هزیته بیشتری در سیستم های قدیمی تر اعمال می کنند، اما SSD ها در لپ تاپ های اخیرا شایع هستند. به گفته این شرکت، لیست محصولات Western Digital، توشیبا، Seagate، سامسونگ و هیتاچی هنوز از مدل های دیسک سخت بیشتر از SSD استفاده می کنند. برای رایانه های شخصی و رایانه های شخصی Mac، دیسک های سخت داخلی به طور کامل، حداقل برای چند سال آینده کنار گذاشته نمی شوند. خطوط تولید مدل SSD در حال افزایش است: گواه آن تعداد لپ تاپ های نازک با 256 تا 512 گیگابایت SSD نسب شده در دیسک سخت می باشد.

فاکتورهای شکل:

از آنجا که درایوهای سخت بر صفحات چرخشی تکیه می کنند، محدودیتی برای تولید کم آنها وجود دارد. ابتکار عمل برای ساختن 1.8 گیگابایت ریزپردازنده کوچکتر، اما در حدود 320 گیگابایت باقی مانده است، زیرا تولید کنندگان فبلت و گوشیهای هوشمند در حافظه فلش برای ذخیره سازی اولیه خود از این ریزپردازنده ها استفاده می کنند. SSD ها چنین محدودیتی ندارند، به این ترتیب آنها می توانند زمان بیشتری را ادامه دهند. SSD ها در اندازه 2.5 اینچ لپ تاپ در دسترس هستند. همانطور که لپ تاپ ها همچنان باریک تر می شوند و تبلت ها برای وب گردی به عنوان سیستم عامل استفاده می شوند، افزایش پذیرشSSD ها را مشاهده می کنید.

سر و صدا:

حتی بی صدا ترین هارد دیسک، وقتی که از دیسک چرخشی یا بازوی خواندن استفاده می کند و جلو عقب می رود صدا ایجاد می کند؛ به خصوص اگر در سیستم ضعیفی یا در سیستمی فلزی نصب شده باشد. دیسک های سخت سریع تر نویز بیشتری نسبت به سرعت پایین تر ایجاد می کنند. SSD ها عملا هیچ سر و صدایی ندارند، زیرا آنها غیر مکانیکی هستند.

قدرت:

SSD مجبور نیست برق را چرخش دیسک استفاده کند. در نتیجه، انرژی مصرف شده توسط SSD به عنوان اصطکاک و نویز هدر نمی رود، و آن ها را کارآمدتر می کند. بر روی دسکتاپ یا در سرور، این مسئله منجر به یک قبض برق کمتر خواهد شد. در یک لپتاپ یا تبلت باتری عمر بیشتری می کند.

به طور کلی: هارد درایو از نظر قیمت، ظرفیت و در دسترس بودن برنده هستند. SSD ها بهتر کار می کنند اگر سرعت، ناهمواری، فاکتور شکل، سر و صدا و یا تقسیم بنید شدن (از لحاظ فنی بخشی از سرعت) برای شما مهم هستند. اگر قیمت و مسائل مربوط به ظرفیت مهم نیست، SSD ها برنده خواهد بود.
تا آنجا که به طول عمر بر می گردد SSD ها در طول زمان مستهلک می شوند (هر سلول در یک حافظه فلش مموری را می توان به تعداد محدودی از بارها نوشته و پاک کرد)، به لطف تکنولوژی فرمان TRIM که به طور پویا این چرخه خواندن / نوشتن را بهینه می کند، احتمالا سیستم را (بعد از شش سال یا بیشتر) قبل از شروع به اشتباهات خواندن / نوشتن با یک SSD تغییر خواهید داد. اگر واقعا نگران هستید، ابزارهای متعددی برای کنترل S.M.A.R.T (وضعیت هارد دیسک شما و یا SSD) وجود دارد و به شما اطلاع می دهد در حال نزدیک شدن به پایان کار درایو هستید یا خیر. در نهایت، هارد دیسک ها به خاطر استفاده ثابت مستهلک می شوند، زیرا از روش ضبط فیزیکی استفاده می کنند.
ذخیره سازی مناسب برای شما
بنابراین، آیا SSD یا HDD (یا ترکیبی از دو) برای رفع نیازهای شما مناسب هستند؟ بیایید آن ها را با جزئیات بررسی کنیم:
هارددیسک ها
• کاربران علاقه مند چند رسانه ای و دانلودکنندگان سنگین: جمع آوری ویدیوها نیاز به فضا دارند، و با استفاده از هارد دیسک می توانید به 4TB فضا دسترسی داشته باشید.
• خریداران بودجه. Ditto: مقدار زیادی فضای ارزان. SSD ها برای خریداران PC 500 دلاری بسیار گران هستند.
• متخصصان گرافیک و مهندسی: ویراستاران ویدئو و عکس از ذخیره بیش از حد استفاده می کنند. جایگزینی یک هارد دیسک 1TB ارزان تر از جایگزینی یک SSD 500 گیگابایتی خواهد بود.
• کاربران عمومی: کاربران عمومی کارهای تصادفی انجام می دهند. افرادی که ترجیح می دهند فایل های رسانه ای خود را به صورت محلی دانلود کنند، به هارد دیسک با ظرفیت بیشتری نیاز دارند. اما اگر اکثر موزیک ها و فیلم های خود را به صورت آنلاین پخش می کنید، خرید یک SSD کوچکتر با همین پول تجربه بهتری خواهد بود.
SSD ها
•مسافران: افرادی که لپ تاپ های خود را در مسافرت استفاده می کنند، بدون هیچ گونه تفکری، امنیت بیشتری را برای SSD می خواهند. لپ تاپ ممکن است زمانی که برای پرواز بعدی آماده می شوید، کاملا خاموش نشود. این افراد شامل محصلان و کارکنان ابزار و پژوهشگران دانشگاه می باشد.
• سرعت بالا: اگر می خواهید همین الان کاری انجام شود، هزینه بیشتری برای سریع بوت کردن و راه اندازی برنامه باید بپردازید. اگر به فضای اضافی نیاز دارید، استفاده از هارد دیسک یا SSD به عنوان کمکی مناسب می باشد. (ادامه را ببینید).
• متخصصان گرافیک و مهندسی: بله، می دانیم گفتیم آنها به درایوهای سخت نیاز دارند، اما سرعت SSD می تواند بین تکمیل دو پیشنهاد یا پنج پیشنهاد برای مشتری تفاوت ایجاد کند. این کاربران نامزد اصلی برای سیستم های دوگانه درایو هستند (مطالب بیشتر در ادامه ذکر شده است).
•مهندسین صوتی و موسیقیدانان: اگر موسیقی ضبط میکنید، نمیخواهید صدای خشنی از درایو هارد دیسک بشنوید. بنابراینSSD های بی صداتر بخرید.

درایوهای ترکیبی و سیستم های دو درایو

در اواسط دهه 2000، برخی از تولیدکنندگان هارد دیسک، مانند سامسونگ و Seagate، پیش بینی کردند اگر چند گیگابایت تراشه فلاش را به یک هارد دیسک چرخان اضافه کنید، می توانید یک درایو به اصطلاح “هیبریدی” را با استفاده از یک هارد دیسک با ظریفیت زیاد با عملکرد SSD ترکیب کنید و در حین عال قیمت آن کمی بالاتر از یک هارد دیسک معمولی است. حافظه فلش به عنوان یک بافر برای فایل های مکرر مورد استفاده عمل می کند، بنابراین سیستم شما توانایی بوت شدن و راه اندازی مهمترین برنامه ها را با سرعت بالاتر دارد؛ حتی اگر نتوانید به طور مستقیم چیزی در این فضا نصب کنید. در عمل، درایوهای هیبریدی کار می کنند، اما آنها هنوز هم گران تر و پیچیده تر از دیسک سخت معمولی هستند. آنها برای افرادی مانند مسافران که به ذخیره سازی زیاد و سرعت بوت بالا نیاز دارند، مناسب است. از آنجا که آنها یک محصول درونی هستند، درایوهای هیبریدی لزوما جایگزین هارد دیسک اختصاصی یا SSD نیستند.
در سیستم دو درایو، تولید کننده سیستم یک درایو اولیه SSD کوچک (C 🙂 برای سیستم عامل و برنامه ها نصب می کند و یک هارد دیسک رشته ای بزرگتر ( (D: یا (E 🙂 را برای ذخیره فایل ها اضافه می کند. این مسئله در تئوری به خوبی کار می کند؛ در عمل، تولید کنندگان می توانند SSD کوچکی ایجاد می کنند. ویندوز فضای زیادی در درایو اصلی اش دارد و بعضی از برنامه ها را نمی توان در سایر درایوها نصب کرد. برخی از ظرفیت ها نیز ممکن است خیلی کوچک باشند. به عنوان مثال، می توانید ویندوز را روی یک SSD به اندازه 16 گیگابایت نصب کنید، اما فضای کمی برای چیزهای دیگر وجود خواهد داشت. به نظر ما، 120 گیگابایت تا 128 گیگابایت حداقل اندازه عملی برای درایو C: با 256 گیگابایت یا بیشتر است. نگرانی های فضایی همانند سیستم چند منظوره است: شما به فضای فیزیکی داخل شاسی کامپیوتر نیاز دارید تا دو (یا بیشتر) درایو را نگه دارید.
SSD و هارد دیسک را می توان (مثل (Voltron در سیستم هایی با فن آوری هایی مانند Smart Response Technology (SRT) اینتل ترکیب کرد. SRT با استفاده از SSD نامرئی به عنوان یک حافظه پنهان عمل می کند تا به بوت سریعتر سیستم و راه اندازی برنامه ها کمک کند. مانند درایو هیبریدی، SSD توسط کاربر نهایی به طور مستقیم قابل دسترسی نیست.
SRT نیاز به SSD های واقعی دارد، مانند آنهایی که در فرم های 2.5 اینچ هستند، اما این درایوها ظرفیتی مشابه 16 گیگابایت دارند و همچنان عملکرد را تقویت می کنند؛ از آنجا که سیستم عامل به طور مستقیم بر روی SSD نصب نشده است، شما مشکلات فضای درایو پیکربندی دو درایو که در بالا ذکر شد را ندارید. از سوی دیگر، کامپیوتر شما نیاز به فضا برای دو درایو دارد؛ نیازی که برخی از لپ تاپ ها و کامپیوترهای کوچک را از دور خارج می کند. شما همچنین به SSD و مادربرد سیستم خود برای پشتیبانی از تکنولوژی ذخیره سازی برای این سناریو نیاز دارید. در کل این راه حل جالب است.

ذخیره سازی برای آینده

مشخص نیست که آیا SSD ها کاملا جایگزین هارد دیسک های معمولی خواهند شد یا خیر، به ویژه با ذخیره سازی ابر اشتراکی. قیمت SSD ها در حال پایین آمدن است، اما هنوز هم بسیار گران هستند تا به طور کامل ترابایت داده هایی که برخی از کاربران در رایانه های شخصی و مک خود دارند را جایگزین کنند. ذخیره سازی Cloud (ابر) رایگان نیست، یا: شما تا زمانی که می خواهید ذخیره سازی شخصی در اینترنت انجام دهید پرداخت می کنید. ذخیره سازی محلی تا زمانی که اینترنت بی سیم همه جا حاضر نباشد، از جمله در هواپیما و بیرون در بیابان، کنار نمی رود. البته، تا آن زمان، ممکن است چیزی بهتر باشد.
آیا به دنبال فضای بیشتری برای ذخیره سازی هستید؟ لیستی از بهترین دیسکهای سخت خارجی ما را بررسی کنید. یا اگر می خواهید فایل های خود را از طریق اینترنت محافظت کنید یا آنها را ذخیره کنید، از کلیه اطلاعات ما در خصوص بهترین حافظه های ذخیره سازی ابر و فایل همگام سازی و بهترین سرویس های پشتیبان آنلاین استفاده کنید.

تفاوت SSD و HDD چیست؟
به این مطلب امتیاز دهید
social position

این مطلب را به اشتراک بگذارید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *